Δευτέρα, Ιουλίου 09, 2007

Ποίηση

(By Vanessa Julian Ottie)


Σε είδα όνειρο, αλλά είσαι και αλήθεια


Μη σας περνά από τον νου ότι έχω σαλτάρει αυτές τις μέρες (έχω σαλτάρει αυτές τις μέρες!) και το 'ριξα στη σύνθεση στίχων! Η φράση ολόκληρη, σαν φυσική συνέχεια ενός γλυκύτατου αγουροξυπνημένου χαμόγελου, ήταν:

-Νονά, σε είδα όνειρο, αλλά είσαι και αλήθεια!

Μου χάρισαν, λοιπόν, δύο στίχους αυτές τις παράξενες μέρες. Και μου φαίνεται ότι αξίζει τον κόπο να σαλτάρω συχνότερα, αν πρόκειται να παίρνω τέτοια δώρα.

12 σχόλια:

genna είπε...

... γλυκό όνειρο, στιχάκι, αφήνει νόνα
να ξεσαλτάρει το μικρό... κι εγώ στ' όνειρο τριγύριζα...

MhXeirotera είπε...

Kerasaki!

Kalhmera, efxome pio iremes meres, sintoma, apo shmera an ginete.

:)

ioeu είπε...

Όταν κανείς "σαλτάρει", δηλαδή αναπηδά ψηλότερα, καμιά φορά είναι σαν να βγάζει το κεφάλι έξω απ' το νερό και τότε, ξαφνικά κοιτάζει έξοχους ουρανούς και σοφά σύννεφα...
Καλό είναι να συμβαίνει πότε πότε...
Η αγάπη, εννοείται, πάντα μαζί σου...

Dralion είπε...

Ομορφοι στιχοι. Και η νονα που τους ενεπνευσε δεν πρεπει να πηγαινει πισω ;-)

Τα παιδια φαινεται ακομα να μπορουν να "μπερδευουν" τα ονειρα τους με την πραγματικοτητα.

speira είπε...

Άρα είσαι μια ονειρεμένη νονα!
Καλημερες και μην μας ξεχνας.

just me είπε...

genna,
καλώς βρεθήκαμε.Το είδα ότι τριγυρνάς στα όνειρα, ελπίζω να μου επιτρέψεις να σε επισκέπτομαι πού και πού!
:)

Konstantine,
thanx so much gia to kerasaki kai gia tis efxes sou kai gia tis kalhmeres sou kai gia ta keimena sou...
See ya!

Γιάννη,
έχεις δίκιο για την κυριολεξία του "σαλτάρω", μάλλον στην παρούσα φάση έπρεπε να πω "βουτάω", αλλά μ' άρεσε τόσο αυτό με τα σοφά σύννεφα που λέω να προσπαθήσω να σαλτάρω στ' αλήθεια!
Ευχαριστώ, τόσο!
:)

Dralion,
Σ' ευχαριστώ και σένα, που κατάλαβες ότι διάγω την αναξιοπρεπή αυτή φάση που χρειάζομαι πραγματικά τα καλά λόγια!
Όσο για το μπέρδεμα των ονείρων με την πραγματικότητα είναι μαγικό όταν το κάνουν τα παιδιά, αλλά υπάρχει ένα προβληματάκι όταν συμβαίνει στους ενηλίκους...
:)
Τα χαδάκια μου στον Skipper!


Speira,
Εγώ να σας ξεχάσω;;; Ολόκληρο Μπελά αντέχω να "συντηρώ" για χάρη σας!!!
:)))
Tα χαδάκια μου στη Μέλη!

adaeus είπε...

Γλυκό όνειρο! Αφού είχε εσένα μέσα :)

just me είπε...

Adaeus,
γλυκό είναι το συναίσθημα να είσαι στο όνειρο ενός παιδιού, που δεν είναι καν δικό σου, και να στο λέει.
Thanx, anyway.
:)

MenieK είπε...

Τι γλυκά τα όνειρα των παιδιών (στα blog και στα σπίτια των άλλων)!!!
Είπε η κυνική και απηυδισμένη (συνήθως) μανούλα...

MhXeirotera είπε...

Kalhmera :)

ellinida είπε...

Από μωρό κι'από τρελλό μαθαίνεις την αλήθεια.
Πάντως εγώ στο μυαλό μου για όμορφη σ'έχω συν-αλαφροίσκιωτη (και συμφωνώ απόλυτα για τα πτερωτά τέρατα).
Καλημέρες χαμογελαστές

just me είπε...

Κακή οικοδέσποινα που είμαι! Ανέβασα καινούργιο ποστ και ξέχασα να απαντήσω στα τελευταία σχόλια!
Meniek, Ελληνίδα, συμπαθάτε με! [με τον Κωνσταντίνο δεν τίθεται θέμα, έχουμε καλημέρες... διαρκείας :))]

Απηυδισμένη μανούλα, όταν απαυδίσεις υπερβολικά, προσφέρομαι για baby-sitting, με έχει εκπαιδεύσει η Μικρή μου Πριγκίπισσα, η βαφτιστήρα μου!)
:)

Συν-αλαφροΐσκιωτη, γεια σου και απο 'δώ· λίγο χαθήκαμε, αλλά δεν ξεχαστήκαμε [είσαι και τόοοσο... παραγωγική, βρε παιδάκι μου, δεν σε προλαβαίνω, λέμε! :)))]