Κυριακή, Ιανουαρίου 18, 2009

"Sólo un instante"


Ennio Morricone, "Gabriel's oboe" from The mission


[...]

_η ζωή, πότε ήταν πράγματι δική μας;
πότε είμαστε ό,τι είμαστε στ’ αλήθεια;
και μόνοι μας εν τέλει είμαστε πάντα
μονάχα ένα κενό, μια ζάλη, σ’ έναν
καθρέφτη μορφασμοί, ναυτία και τρόμος,
δεν είν’ ποτέ η ζωή δική μας, είναι
άλλων, δεν είναι κανενός, όλοι είμαστε
η ζωή _ψωμί του ήλιου για τους άλλους,
όλους τους άλλους που είμαστε ίδιοι_,
είμαι ένας άλλος όταν είμαι, οι πράξεις μου
είν’ πιο δικές μου όταν ανήκουν σ’ όλους,
για να ’μαι εγώ πρέπει να είμαι άλλος,
να βγω απ’ το εγώ, να με ζητήσω σ’ άλλους,
τους άλλους που δεν είναι αν δεν υπάρχω,
τους άλλους που πληρούν την ύπαρξή μου,
είμαι δεν έχει ή εγώ, εμείς μονάχα,
πάντα η ζωή είναι άλλη, αλλού, πιο πέρα,
πέρ’ από σένα ή εμένα, πάντα ορίζοντες,
ζωή που μας ποθεί και μας διχάζει,
μας δίνει πρόσωπο και το τσακίζει,
πείνα του είναι, ω θάνατε, ψωμί όλων,


[...]


ΟΚΤΑΒΙΟ ΠΑΣ, Ηλιόπετρα, μετάφραση-επίμετρο Κώστας Κουτσουρέλης, δίγλωσση έκδοση, Μαΐστρος, Αθήνα 2007




(εκεί που το οφείλω...)

7 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

ελήφθη!

adaeus είπε...

Εξαίρετο όλο και η μουσική... Ξεχωρίζω: "... οι πράξεις μου
είν’ πιο δικές μου όταν ανήκουν σ’ όλους..."
Καλή βδομάδα :)

dodo είπε...

Αληθινοί οι στίχοι και όμορφη η μουσική "συνοδεία"...

MenieK είπε...

ποτέ δεν ήταν...

ritsmas είπε...

Ουάου.... θα στο κλέψω σου λεω Τόσο μου αρέσει...
φιλια...εισαι καλά; να μιλήσουμε ...

Φωτούλα είπε...

H ζωή είναι δική μας -για μένα-, το ξέρουμε από την αρχή και είναι το πρώτο που φροντίζουμε να ξεχάσουμε, για την ακρίβεια η πρώτη μας άρνηση και η τελευταία είναι αυτή.
Καλό μας μεσημέρι πια
Y.Γ. Το σχόλιο δεν είναι διδακτικό. Μόλις αφήσω τη σελίδα θα το ξεχάσω :(

Καπετάνισσα είπε...

Ο εαυτός, σε σχέση με τους άλλους.
Πως αλλιώς;
Η σχέση είναι το ζητούμενο.

Κι οι άλλοι, εγώ.

Πιο σωστά, εμένα.


Εξαιρετικό, μικρή.