Πέμπτη, Φεβρουαρίου 14, 2008

Ταξίδια

Ένα ποίημα σαν πίνακας Γιαπωνέζου ζωγράφου της περιόδου του Έντο γραμμένο από έναν σύγχρονο Ιρλανδό. Καθόλου κακό ταξίδι για το τέλος μιας άχαρης μέρας...
(Τι μουσική θα ταίριαζε, όμως; Κι έχω άραγε αποδώσει σωστά τον προτελευταίο στίχο;)



Katsushika Hokusai, Pink and Red Peonies Blown to the Left in a Breeze and a Butterfly


ΚΟΚΚΟΣ ΡΥΖΙΟΥ

Τύλιξε το ποίημά μου γύρω απ' τα κινέζικά ξυλάκια σου για να τα κρατήσεις καθαρά.
Μόλις που σε ξέρω. Δεν θέλω να πεθάνεις. Τα ονόματά μας
χωράνε σ’ έναν κόκκο ρυζιού σαν τα δυο σπουργίτια του Χοκουσάι,
ή, σαν το αλογάκι της Παναγίας και την κίτρινη πεταλούδα,
είμαστε μια παρέα στον κήπο όπου τίποτε δεν φυτρώνει άλλο από πέτρες.
Δεν καταλαβαίνω τους χαρακτήρες: φως του ήλιου μέσ' απ' τα φύλλα,
ένα πλέγμα από κισσό, σαν δάχτυλα που χαϊδεύουν ένα κύπελλο, το πρόσωπό σου
σε θραύσματα εκεί που ένας κυπρίνος φιλά το φεγγάρι, ο καταρράκτης
όπου τα πτερύγιά του θα στροβιλιστούν πέρα απ' το βλέμμα μας ανεβαίνοντας προς τον ουρανό.
Τύλιξε το ποίημά μου γύρω απ' τα κινέζικα ξυλάκια σου για να τα κρατήσεις καθαρά.
Σημαίνει αυτό ότι δεν θα έχω πάρει ένα και μόνο φιλί για πάντα;
Το ασύλληπτο στήθος σου γίνεται ο βωμός του μεταξοσκώληκα.


Michael Longley


Katsushika Hokusai, Swimming Carp



A GRAIN OF RICE

Wrap my poem around your chopsticks to keep them clean.
I hardly know you. I do not want you to die. Our names
Fit on to a grain of rice like Hokusai’s two sparrows,
Or else, like the praying mantis and the yellow butterfly,
We are a crowd in the garden where nothing grows but stones.
I do not understand the characters: sunlight through leaves,
An ivy pattern like fingers caressing a bowl, your face
In splinters where a carp kisses the moon, the waterfall
Up which its fins will spiral out of sight and into the sky.
Wrap my poem around your chopsticks to keep them clean.
Does it mean I shall not have taken one kiss for ever?
Your unimaginable breasts become the silk-worm’s shrine.

14 σχόλια:

adaeus είπε...

Μ'αρέσει η απόδοση ασύλληπτο στήθος, αλλά πιο πολύ μ'αρέσουν τα ασύλληπτα στήθη :)... Πολύ όμορφο, μυρίζει άνοιξη, μυρίζει φύση, μέσα στο καταχείμωνο... Καλό σ/κ... να ντύνεσαι καλά, έρχονται χιόνια και κρύα...

Mh Xeirotera είπε...

"φως του ήλιου μέσ' απ' τα φύλλα"

God bless you my dear :)

(kalhmera...)

CAESAR είπε...

Σημαίνει ότι έχεις αποδώσει αυτό που αισθάνεσαι! Ετσι θα το δεχθώ κι εγώ. Σαν κάτι δικό σου. Σαν ένα όμορφο, παράλληλο με το δικό μου, ταξίδι. Λέξεις σαν χρώματα & χρώματα σαν λέξεις που ακολουθούν τις μέρες μας και τις νύχτες μας...

CAESAR είπε...

Είναι ...η ώρα & η μέρα μας, φαίνεται :)))

Κλαζομένιος είπε...

Εγώ θα μετάφραζα:
Σημαίνει αυτό ότι δεν θα έχω πάρει ούτ' ένα φιλί για πάντα;
Τα ασύλληπτα στήθη σου γίνονται μνημείο του μεταξοσκώληκα.

{επειδή ο βωμός παραπέμπει και σε θυσιαστήριο, ενώ το shrine όχι}

Aλλά να απαντήσω και στην βασική σου ερώτηση, που δεν τό έκαναν οι ...προ-πληκτρολογήσαντες:
Eine kleine Nachtmusik
{κάπου τό βρήκα και τ' αντέγραψα...}

just me είπε...

Adaeus,
Ήρθαν, είδαν και απέρχονται (τα χιόνια)! Ούτε που πρόλαβα να ξεθάψω το σκουφί μου, καλά καλά... (Ποια "ασύλληπτα" στήθη εννοείς εσύ, τα unimaginable ή τα elusive;)
:)))
--------------------------------
Konstantine,
Yes!Yes! Yesss!!!΄
;)
(...I'll be honoured, dear!)
-----------------------------------
Ceasar,
see you next Sunday, 6.43 just!
:)))
-----------------------------------
Κλαζομένιε,
αυτή ακριβώς ήταν η απορία μου. Έτσι το είχα γράψει κι εγώ, in the first place, αλλά η καλπάζουσα φαντασία μου με τσίγκλισε: μήπως ο ποιητής εννοούσε (ή ευχόταν)ότι ακριβώς το αντίθετο, δηλ. ότι είχε πάρει ήδη ένα τέτοιο φιλί αλλά έλπιζε να μην είναι το μόνο;
(μάλλον τον χρέωσα με τη δική μου... απληστία!)
:)))
Ευχαριστώ για τη συμμετοχή, οφείλω να πω ότι είσαι ο μόνος που πήρε στα σοβαρά το σύνολο των αναζητήσεων αυτού του ποστ!
:)
---------------------------------

CAESAR είπε...

Ναι, ψηφίζω κι εγώ αυτή την εκδοχή, δλδ: ".....αλλά ήλπιζε να μην είναι το μόνο" ;))

Jason είπε...

Πολύ όμορφο, πολύ ανάλαφρο γι' αυτό που πραγματεύεται. :)

MenieK είπε...

η ποίηση δε μεταφράζεται αποδίδεται, άρα δεν έχει σημασία τι νομίζουν οι άλλοι αλλά τι νομίζεις εσύ... άσχετο, αλλά μόλις σε προσκάλεσα σε ένα παιχνιδί (εύκολο όμως... δε θα ταλαιπωρηθείς καθόλου)

just me είπε...

Jason,
ο συνδυασμός Ιρλανδία-Ιαπωνία είναι που με τράβηξε, αλλά και η εικονοποιία του ποιήματος (στο πλαίσιο μιας υποχρεωτικής "άσκησης", οφείλω να πω).

----------------------------------
Μeniek,
;)))
----------------------------------

adaeus είπε...

Εγώ χιούμορ έκανα, ο άνθρωπος (γιατί έλεγε breasts) και γιατί να αφήσουμε παραπονεμένο το ένα από τα δύο?

Mh Xeirotera είπε...

Kalhmera :)

ector είπε...

Δαιμόνιος Χοκουσάι ,στροβιλίζεται το ποίημα στη φλογερή του παιώνια με κίνδυνο να κάψει την πεταλούδα.
Φλογερέ Ιρλανδέ.

just me είπε...

Αdaeus,
εγώ όμως σε ρώτησα στα σοβαρά, διαφέρουν οι δύο αγγλικές λέξεις!!!
:))))
-----------------------------------
Konstantine mou kale,
kalhmera gia xthes, gia shmera, gia avrio, gia kathe sou mera!
----------------------------------
Ector,
σ' αρέσει ο Longley;

Καλωσήλθες!
(Κοίτα τι χάνω, που δεν περιηγούμαι την μπλογκόσφαιρα _ευτυχώς που εσύ το κάνεις και σε ανακάλυψα!)
:)